Αυτά τα συναισθήματα πλημμυρίζουν τους παίχτες της φαμίλιας μετά το ματς με τους Streetballers και την ήττα με 53 -66, μόνο αυτές οι λέξεις φαίνεται να περνούν από το μυαλό τους. Και αυτό γιατί, στον αγώνα με τους πρώτους και αήττητους, οι Dons έδειξαν σαφώς πιο ποιοτική ομάδα -στο 1ο ημίχρονο που παίχτηκε μπάσκετ- και έχασαν καθώς με την συνενοχή των διαιτητών (σ.σ. ήταν δύο στο δεύτερο μισό τους ματς) το ματς μετατράπηκε από καλαθοσφαίριση σε... κατς και γκρίνια.
Με κύρια ευθύνη του αρχήγου της οικογένειας, η ομάδα παρασύρθηκε σε αυτό το χάος, έχασε την συγκέντρωση της και με ένα καταστροφικό τρίτο δεκάλεπτο, στο οποίο βέβαια οι διαιτητές μέτρησαν τουλάχιστον 8 πόντους που δεν έπρεπε στους αντιπάλους, έχασαν την ευκαιρία να αλλάξουν τα δεδομένα σε ολόκληρο τον όμιλο.
Βέβαια, ο δεύτερος γύρος, το ντεμπούτο του Γρηγορόπουλου ο οποίος βγάζοντας μόλις το 40% (περίπου) των δυνατοτήτων του έκανε την διαφορά και το δέσιμο σιγά σιγά της ομάδας δίνει το δικαίωμα να κοιτάζει η οικογένεια την συνέχεια με αισιοδοξία. Πάντως, διαιτησίες και συμπεριφορές σαν σήμερα (9/11) δίνουν την εντύπωση πως υπάρχουν κάποιες ομάδες που πρέπει "σώνει και ντε" να κερδίσουν...
Αν η ομάδα καταφέρει να φτάσει σε σημείο να αδιαφορεί για όλα αυτά θα μπορεί -και αυτό φάνηκε σε αυτό το ματς- να κερδίσει τους πάντες.
Στα του αγώνα, ο Γρηγορόπουλος έδειξε πως μπορεί να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαμίλιας, οι δύο Μύρτου (Αλέξανδρος και Θάνος) είχαν μερικά φοβερά διαστήματα, Κουνάδης και Πάντζος έδειξαν ξανά πολλές δυνατότητες, ενώ ο Ράμος είχε ένα φοβερό πρώτο ημίχρονο και ένα αρνητικό δεύτερο. Ο Αθανασίαδης παρά τις προσαρμοσμένες άμυνες, τα απαράδεκτα σφυρίγματα και την μέτρια μέρα πέτυχε 16 πόντους, ενώ ο Μπολλάτι προσπάθησε φιλότιμα κυρίως στην άμυνα, αλλά η ατυχία του στις πρώτες του προσπάθειες και ο έντονος ρυθμός του ματς δεν τον βοήθησαν να προσφέρει σύμφωνα με το ταλέντο του.
Μπορούμε να πούμε πολλά. Για το πάθος των Κουνάδη-Πάντζου. Για την επιστροφή σιγά σιγά του Μύρτου Αλέξανδρου στο σκοράρισμα. Για τα αμέτρητα ριμπάουντ του Γρηγορόπουλου. Για τις ασίστ του "Johnny Stockton των φτωχών" όπως έχει ονομαστεί ο Θάνος Μύρτου από έναν οπαδό/ρεπόρτερ της φαμίλιας. Για την εξαιρετική στο πρώτο ημίχρονο ομαδική και ατομική άμυνα όλων των παιχτών.
Όμως δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν σε πρώτη μοίρα απόψε (9/11). Το ξύλο των αντιπάλων και η διαιτησία που το επέτρεψε/σιγοντάρησε, απαγόρεψαν το να γίνει ένα ωραίο ματς, έβγαλαν τους Dons από τα ρούχα τους και από το παιχνίδι, ενώ η εριστική συμπεριφορά των αντιπάλων (κυρίως του 6 και του 9) υποχρεώνουν τους παίχτες της οικογένειας να πάρουν όρκο εκδίκησης μετά από αυτή την ήττα. Αναγκάζουν ουσιαστικά την ομάδα, είτε να συσπειρωθεί και να κερδίζει υπό αντίξοες συνθήκες, ή να διαλυθεί... Τρίτος δρόμος πια, δεν υπάρχει.
ΥΓ: Εκτός από τα εντός παρκέ και τα άλλα τραγικά, ακόμα και το φύλλο αγώνα δείχνει να... κάνει πλάκα στους Dons. Από πολλές απόψεις...
NEW WORLD DONS(ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ.): ΡΑΜΟΣ Τ. 11, ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Κ. 16, ΜΠΟΛΛΑΤΙ Β., ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ. 7(1), ΜΥΡΤΟΥ Θ. 2, ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ Φ. 8, ΠΑΝΤΖΟΣ Θ. 7, ΚΟΥΝΑΔΗΣ Θ. 2
Με κύρια ευθύνη του αρχήγου της οικογένειας, η ομάδα παρασύρθηκε σε αυτό το χάος, έχασε την συγκέντρωση της και με ένα καταστροφικό τρίτο δεκάλεπτο, στο οποίο βέβαια οι διαιτητές μέτρησαν τουλάχιστον 8 πόντους που δεν έπρεπε στους αντιπάλους, έχασαν την ευκαιρία να αλλάξουν τα δεδομένα σε ολόκληρο τον όμιλο.
Βέβαια, ο δεύτερος γύρος, το ντεμπούτο του Γρηγορόπουλου ο οποίος βγάζοντας μόλις το 40% (περίπου) των δυνατοτήτων του έκανε την διαφορά και το δέσιμο σιγά σιγά της ομάδας δίνει το δικαίωμα να κοιτάζει η οικογένεια την συνέχεια με αισιοδοξία. Πάντως, διαιτησίες και συμπεριφορές σαν σήμερα (9/11) δίνουν την εντύπωση πως υπάρχουν κάποιες ομάδες που πρέπει "σώνει και ντε" να κερδίσουν...
Αν η ομάδα καταφέρει να φτάσει σε σημείο να αδιαφορεί για όλα αυτά θα μπορεί -και αυτό φάνηκε σε αυτό το ματς- να κερδίσει τους πάντες.
Στα του αγώνα, ο Γρηγορόπουλος έδειξε πως μπορεί να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της φαμίλιας, οι δύο Μύρτου (Αλέξανδρος και Θάνος) είχαν μερικά φοβερά διαστήματα, Κουνάδης και Πάντζος έδειξαν ξανά πολλές δυνατότητες, ενώ ο Ράμος είχε ένα φοβερό πρώτο ημίχρονο και ένα αρνητικό δεύτερο. Ο Αθανασίαδης παρά τις προσαρμοσμένες άμυνες, τα απαράδεκτα σφυρίγματα και την μέτρια μέρα πέτυχε 16 πόντους, ενώ ο Μπολλάτι προσπάθησε φιλότιμα κυρίως στην άμυνα, αλλά η ατυχία του στις πρώτες του προσπάθειες και ο έντονος ρυθμός του ματς δεν τον βοήθησαν να προσφέρει σύμφωνα με το ταλέντο του.
Μπορούμε να πούμε πολλά. Για το πάθος των Κουνάδη-Πάντζου. Για την επιστροφή σιγά σιγά του Μύρτου Αλέξανδρου στο σκοράρισμα. Για τα αμέτρητα ριμπάουντ του Γρηγορόπουλου. Για τις ασίστ του "Johnny Stockton των φτωχών" όπως έχει ονομαστεί ο Θάνος Μύρτου από έναν οπαδό/ρεπόρτερ της φαμίλιας. Για την εξαιρετική στο πρώτο ημίχρονο ομαδική και ατομική άμυνα όλων των παιχτών.
Όμως δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν σε πρώτη μοίρα απόψε (9/11). Το ξύλο των αντιπάλων και η διαιτησία που το επέτρεψε/σιγοντάρησε, απαγόρεψαν το να γίνει ένα ωραίο ματς, έβγαλαν τους Dons από τα ρούχα τους και από το παιχνίδι, ενώ η εριστική συμπεριφορά των αντιπάλων (κυρίως του 6 και του 9) υποχρεώνουν τους παίχτες της οικογένειας να πάρουν όρκο εκδίκησης μετά από αυτή την ήττα. Αναγκάζουν ουσιαστικά την ομάδα, είτε να συσπειρωθεί και να κερδίζει υπό αντίξοες συνθήκες, ή να διαλυθεί... Τρίτος δρόμος πια, δεν υπάρχει.
ΥΓ: Εκτός από τα εντός παρκέ και τα άλλα τραγικά, ακόμα και το φύλλο αγώνα δείχνει να... κάνει πλάκα στους Dons. Από πολλές απόψεις...
NEW WORLD DONS(ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ.): ΡΑΜΟΣ Τ. 11, ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Κ. 16, ΜΠΟΛΛΑΤΙ Β., ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ. 7(1), ΜΥΡΤΟΥ Θ. 2, ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ Φ. 8, ΠΑΝΤΖΟΣ Θ. 7, ΚΟΥΝΑΔΗΣ Θ. 2
loipon epeidh ta xw parei twra kai me diaithsia, kai me wres, kai me ghpeda se olh thn attikh, piase ton "etsi" (xereis esy poion) kai pes tou epi lexei: "emeis edw plhrwnoume giati goustaroume na kanoume thn kavla mas. theleis na stamathsoume na plhrwnoume?"
ΑπάντησηΔιαγραφήyparxoun 200 prwtathlimata na mpoume, mh mas ginei kai agxos o kathe tyxaios.