Την απαραίτητη σοβαρότητα έδειξε η φαμίλια, ώστε να κλείσει με νίκη τον όμιλο, να βρεθεί στη δεύτερη θέση και να νοιώθει ότι έκανε το χρέος παρά τις όποιες αναποδιές που την κυνήγησαν και στο Challenge League και δεν της επέτρεψαν την προνομιούχο 1η, που θα έφερνε και λίγες μέρες... ξεκούρασης (κακά τα ψέμματα, μετά από 4 ματς σε 8 μέρες είναι ανάγκη να βρεθούν λίγες μέρες ανάπαυλας).
Ακόμα να τονίσουμε ότι υπήρξαν στο προοίμιο του αγώνα κουβέντες ώστε να "δώσει" η φαμίλια του ματς και να αποκλείσει συγκεκριμένη ομάδα, αλλά τέτοιες... συνωμοσίες δεν αγγίζουν την φαμίλια, που όπως πάντα έπαιξε για τα χρώματα της και την αξιοπρέπειά της, κερδίζοντας τους Remal Madri τόσο εύκολα και καθαρά όσο δείχνει το τελικό 67 - 53.
Στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν πιο κοντά, αλλά η οικογένεια έκανε ακόμα συντήρηση δυνάμεων, ενώ έβλεπε για άλλο ένα ματς την μπάλα να μην της κάνει το χατίρι σε σωστά σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Παρά το προβάδισμα των αντιπάλων που έφτασε μέχρι τους 6 πόντους (20-26) , η φαμίλια δεν έδειξε να αγχώνεται, παρά την μικρή και πάλι αποστολή, ήξερε ότι έχει τρεις χειριστές αλλά και τρεις υπερπολύτιμους ψηλούς και ήξερε πώς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ροζ φύλλο θα κατέληγε στον Νέο Κόσμο... Σημείο σταθμός για την πλήρη αλλαγή της εικόνας ήταν ένα τρίποντο του Κουνάδη, που από κει και πέρα όλο το ματς βάφτηκε ερυθρόμαυρο... Η φαμίλια φρόντισε να κλείσει και το ημίχρονο με προβάδισμα (31 - 27), ενώ πήρε από όλους τους παίχτες της πράγματα. Είχε τον Αθανασιάδη να είναι για ακόμα ένα ματς μπροστάρης και συγκινητικός στην επίθεση (25 πόντους), τον Καλαμπούκα άξιο συμπαραστάτη στο σκοράρισμα ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, τον Μπισμπιλή και τον Κουνάδη να γεμίζουν την ρακέτα και να κερδίζουν τις μονομαχίες τους (ο Κουνάδης βοήθησε και από την θέση "3"), ενώ οι αφοί Μύρτου, παρ'ότι δεν πέτυχαν πόντους στο πρώτο μισό (Θάνος δεν πήρε προσπάθειες, ο Αλέξανδρος ήταν για δεύτερο συνεχόμενο ματς άστοχος) ήταν πολύ ψύχραιμοι και ώριμοι στην οργάνωση, μοιράζοντας σωστά την μπάλα και βοηθώντας στην διάσπαση της ζώνης των αντιπάλων. Όταν στο δεύτερο μισό μπήκαν και κάποια σουτ ("ξεμπούκωσε" και ο Don με δύο τρίποντα ), ενώ η άμυνα έγινε σχεδόν απροσπέλαστη η σεμνή τελετή έλαβε ουσιαστικά τέλος. Η τρίτη περίοδος έληξε με επιμέρους 16 - 5 δίνοντας την ευκαιρία στους Dons απλά να ελέγξουν τον ρυθμό και να διαχειριστούν το ρολόι στην τέταρτη περίοδο. Η ομάδα ήταν και στοιχειωδώς εύστοχη από την γραμμή της φιλανθρωπίας, με το τελικό 67 - 53 να είναι απολύτως δίκαιο... Δεν έλειψαν κάποια λάθη στην πίεση των αντιπάλων στα τελευταία λεπτά, αλλά αυτά οφείλονται πιο πολύ στην ομαδική κούραση παρά σε κάποιο ατομικό λάθος... Πολλά μαζεμένα ματς και καθημερινές εξω-αγωνιστικές υποχρεώσεις δεν επιτρέπουν εύκολα τέλεια σαραντάλεπτα. Βέβαια, ξαναλέμε ότι απόψε η φαμίλια έκανε άψογα τη δουλειά της, δεν έδωσε ουσιαστικά δικαιώματα, ενώ και οι έξι παίχτες έδωσαν τα πάντα και προσέφεραν εξίσου στην νίκη της ομάδας...
Ολοκληρώνοντας τις υποχρεώσεις στον όμιλο, η φαμίλια είναι πια 4 νίκες μακριά από την πλήρη εξιλέωση. Τα επόμενα ματς θα είναι από όλες τις απόψεις πιο δύσκολα, αλλά αν η φαμίλια δείξει το πραγματικό της πρόσωπο και καταφέρει -επιτέλους- να είναι πλήρης, έχει όλα τα φόντα να κλείσει την χρονιά πετυχημένα και με ψηλά το κεφάλι...
NEW WORLD DONS(ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ.): ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Κ. 25, ΜΠΙΣΜΠΙΛΗΣ Κ. 12, ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ. 8(2), ΜΥΡΤΟΥ Θ. 1, ΚΑΛΑΜΠΟΥΚΑΣ Θ. 16, ΚΟΥΝΑΔΗΣ Θ. 5(1).
ΥΓ: Σήμερα θα τονίσουμε δυο πραγματάκια για τον Καλαμπούκα. Πρώτο και σημαντικότερο, σήμερα κατάφερε να βάλει λίγο παραπάνω πάθος και νεύρο στο παιχνίδι του και η διαφορά στα ριμπάουντ και στα τελειώματα κοντά από το καλάθι ήταν παραπάνω από εμφανής, άμα το βάλει για τα καλά αυτό το στοιχείο στο παιχνίδι του θα είναι ασταμάτητος. Δεύτερον, μια απλή παρατήρηση. Όταν είναι εύστοχος στο αγαπημένο του σουτ από τα πέντε μέτρα, η φαμίλια αποκτά ένα τρομακτικό όπλο που τις ανοίγει κιόλας επιπλέον επιλογές, μετατρέποντάς την σε... Λερναία Ύδρα. Πραγματικά, ο Καλαμπούκας μπορεί να απλοποιήσει σε τέτοιο βαθμό το παιχνίδι της οικογένειες με τις λύσεις που προσφέρει, ώστε η νίκη να γίνεται σχεδόν μονόδρομος...
ΥΓ2: Ο (χρησιμότατος) Πάντζος έλειψε για ακόμα ένα ματς από τραυματισμό που αποκόμισε από αγώνα. Είναι -μαζί με τον Ράμος που είχε έναν μεν αλλά σοβαρό-ο πιο άτυχος παίχτς στο κομμάτι τραυματισμών. Ελπίζουμε να γυρίσει γερός για την συνέχεια, Τον χρειάζεται και αυτόν η φαμίλια, όπως και κάθε παίχτη της. Κανείς δεν περισσεύει, ενώ όλοι προσφέρουν και κάτι διαφορετικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μωσαϊκό που μπορεί να δημιουργήσει η οικογένεια άμα κατεβάσει μια φορά πλήρη αποστολή. Δεν υπάρχει κανένα ζευγάρι παιχτών, με τις ίδιες αρετές (στυλ αν θέλετε) στο παιχνίδι...
Ακόμα να τονίσουμε ότι υπήρξαν στο προοίμιο του αγώνα κουβέντες ώστε να "δώσει" η φαμίλια του ματς και να αποκλείσει συγκεκριμένη ομάδα, αλλά τέτοιες... συνωμοσίες δεν αγγίζουν την φαμίλια, που όπως πάντα έπαιξε για τα χρώματα της και την αξιοπρέπειά της, κερδίζοντας τους Remal Madri τόσο εύκολα και καθαρά όσο δείχνει το τελικό 67 - 53.
Στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν πιο κοντά, αλλά η οικογένεια έκανε ακόμα συντήρηση δυνάμεων, ενώ έβλεπε για άλλο ένα ματς την μπάλα να μην της κάνει το χατίρι σε σωστά σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Παρά το προβάδισμα των αντιπάλων που έφτασε μέχρι τους 6 πόντους (20-26) , η φαμίλια δεν έδειξε να αγχώνεται, παρά την μικρή και πάλι αποστολή, ήξερε ότι έχει τρεις χειριστές αλλά και τρεις υπερπολύτιμους ψηλούς και ήξερε πώς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το ροζ φύλλο θα κατέληγε στον Νέο Κόσμο... Σημείο σταθμός για την πλήρη αλλαγή της εικόνας ήταν ένα τρίποντο του Κουνάδη, που από κει και πέρα όλο το ματς βάφτηκε ερυθρόμαυρο... Η φαμίλια φρόντισε να κλείσει και το ημίχρονο με προβάδισμα (31 - 27), ενώ πήρε από όλους τους παίχτες της πράγματα. Είχε τον Αθανασιάδη να είναι για ακόμα ένα ματς μπροστάρης και συγκινητικός στην επίθεση (25 πόντους), τον Καλαμπούκα άξιο συμπαραστάτη στο σκοράρισμα ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, τον Μπισμπιλή και τον Κουνάδη να γεμίζουν την ρακέτα και να κερδίζουν τις μονομαχίες τους (ο Κουνάδης βοήθησε και από την θέση "3"), ενώ οι αφοί Μύρτου, παρ'ότι δεν πέτυχαν πόντους στο πρώτο μισό (Θάνος δεν πήρε προσπάθειες, ο Αλέξανδρος ήταν για δεύτερο συνεχόμενο ματς άστοχος) ήταν πολύ ψύχραιμοι και ώριμοι στην οργάνωση, μοιράζοντας σωστά την μπάλα και βοηθώντας στην διάσπαση της ζώνης των αντιπάλων. Όταν στο δεύτερο μισό μπήκαν και κάποια σουτ ("ξεμπούκωσε" και ο Don με δύο τρίποντα ), ενώ η άμυνα έγινε σχεδόν απροσπέλαστη η σεμνή τελετή έλαβε ουσιαστικά τέλος. Η τρίτη περίοδος έληξε με επιμέρους 16 - 5 δίνοντας την ευκαιρία στους Dons απλά να ελέγξουν τον ρυθμό και να διαχειριστούν το ρολόι στην τέταρτη περίοδο. Η ομάδα ήταν και στοιχειωδώς εύστοχη από την γραμμή της φιλανθρωπίας, με το τελικό 67 - 53 να είναι απολύτως δίκαιο... Δεν έλειψαν κάποια λάθη στην πίεση των αντιπάλων στα τελευταία λεπτά, αλλά αυτά οφείλονται πιο πολύ στην ομαδική κούραση παρά σε κάποιο ατομικό λάθος... Πολλά μαζεμένα ματς και καθημερινές εξω-αγωνιστικές υποχρεώσεις δεν επιτρέπουν εύκολα τέλεια σαραντάλεπτα. Βέβαια, ξαναλέμε ότι απόψε η φαμίλια έκανε άψογα τη δουλειά της, δεν έδωσε ουσιαστικά δικαιώματα, ενώ και οι έξι παίχτες έδωσαν τα πάντα και προσέφεραν εξίσου στην νίκη της ομάδας...
Ολοκληρώνοντας τις υποχρεώσεις στον όμιλο, η φαμίλια είναι πια 4 νίκες μακριά από την πλήρη εξιλέωση. Τα επόμενα ματς θα είναι από όλες τις απόψεις πιο δύσκολα, αλλά αν η φαμίλια δείξει το πραγματικό της πρόσωπο και καταφέρει -επιτέλους- να είναι πλήρης, έχει όλα τα φόντα να κλείσει την χρονιά πετυχημένα και με ψηλά το κεφάλι...
NEW WORLD DONS(ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ.): ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Κ. 25, ΜΠΙΣΜΠΙΛΗΣ Κ. 12, ΜΥΡΤΟΥ ΑΛ. 8(2), ΜΥΡΤΟΥ Θ. 1, ΚΑΛΑΜΠΟΥΚΑΣ Θ. 16, ΚΟΥΝΑΔΗΣ Θ. 5(1).
ΥΓ: Σήμερα θα τονίσουμε δυο πραγματάκια για τον Καλαμπούκα. Πρώτο και σημαντικότερο, σήμερα κατάφερε να βάλει λίγο παραπάνω πάθος και νεύρο στο παιχνίδι του και η διαφορά στα ριμπάουντ και στα τελειώματα κοντά από το καλάθι ήταν παραπάνω από εμφανής, άμα το βάλει για τα καλά αυτό το στοιχείο στο παιχνίδι του θα είναι ασταμάτητος. Δεύτερον, μια απλή παρατήρηση. Όταν είναι εύστοχος στο αγαπημένο του σουτ από τα πέντε μέτρα, η φαμίλια αποκτά ένα τρομακτικό όπλο που τις ανοίγει κιόλας επιπλέον επιλογές, μετατρέποντάς την σε... Λερναία Ύδρα. Πραγματικά, ο Καλαμπούκας μπορεί να απλοποιήσει σε τέτοιο βαθμό το παιχνίδι της οικογένειες με τις λύσεις που προσφέρει, ώστε η νίκη να γίνεται σχεδόν μονόδρομος...
ΥΓ2: Ο (χρησιμότατος) Πάντζος έλειψε για ακόμα ένα ματς από τραυματισμό που αποκόμισε από αγώνα. Είναι -μαζί με τον Ράμος που είχε έναν μεν αλλά σοβαρό-ο πιο άτυχος παίχτς στο κομμάτι τραυματισμών. Ελπίζουμε να γυρίσει γερός για την συνέχεια, Τον χρειάζεται και αυτόν η φαμίλια, όπως και κάθε παίχτη της. Κανείς δεν περισσεύει, ενώ όλοι προσφέρουν και κάτι διαφορετικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μωσαϊκό που μπορεί να δημιουργήσει η οικογένεια άμα κατεβάσει μια φορά πλήρη αποστολή. Δεν υπάρχει κανένα ζευγάρι παιχτών, με τις ίδιες αρετές (στυλ αν θέλετε) στο παιχνίδι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου